In de strijd tegen de wereldwijde oliedruk (gisteren langs de snelweg al 165,9 gespot!) is misschien de redding nabij: algen blijken zeer geschikt om biologische diesel van te maken.

De organismen leveren per hectare tien à vijftien keer meer olie dan palmen of koolzaad. Een ander groot voordeel van algen is dat ze zeer snel groeien. Ze verdubbelen zich minstens een keer per dag. De teelt gaat ook niet ten koste van voeding, zoals graan of maïs.

Algen kunnen 100 duizend liter olie per hectare produceren. Dat is 15 keer meer dan een hectare palmen aan palmolie oplevert. Een hectare koolzaad of zonnebloemen levert honderd keer minder op. Algen kunnen daarnaast ook gebruikt worden bij het verwerken van CO2. Algen nemen er bij hun groei namelijk veel van op. Als CO2 door algenbakken borrelt, groeien de algen nog sneller.

De teelt in algenplantages blijkt echter nog erg duur. Een ton grondstof kost circa 5000 dollar. Dat moet toch minstens tien keer lager om het rendabel te maken. Algendiesel is trouwens alleen interessant voor auto's. Zelfs vliegtuigmaatschappijen hebben zich gemeld. KLM heeft inmiddels al een exclusief contract gesloten met een Brabants bedrijfje om te kijken of het kan.

Dus? Allemaal aan de algen? Wat mij betreft wel! Het zou erg mooi zijn als er eindelijk een goed alternatief wordt gevonden voor olie. Zeker als dat alternatief niet ten kostte gaat van de voedselproductie of het regenwoud.

En natuurlijk: 165,9 ....

Haitske van de Linde

Gepost op 26 mei 2008 : 07:50
Permalink | Reacties (1)

De luchtvaartsector zit klem tussen de torenhoog opgelopen brandstofrekeningen en de noodzaak goedkoper te zijn dan de concurrentie. Veel bedrijven zagen in de eerste maanden van dit jaar hun winsten verdampen. Dat leidt volgens KLM-directeur Peter Hartman onherroepelijk tot het verdwijnen van luchtvaartmaatschappijen door fusies en faillissementen.

Op de Europese aandelenbeurzen stonden de luchtvaartmaatschappijen donderdag flink onder druk. AMR, eigenaar van American Airlines, kondigde woensdag aan 12 procent van de binnenlandse vluchten te schrappen om de gestegen brandstofprijzen te pareren. Het bedrijf verloor bijna een kwart van zijn waarde op de beurs. Air France-KLM, de Frans-Nederlandse groep waarvan KLM sinds 2004 deel uitmaakt, wist de stijging van de brandstofprijs het afgelopen jaar redelijk op te vangen door slim brandstof in te slaan op de termijnmarkt (hedging). Dat doen vrijwel alle luchtvaartmaatschappijen omdat zij zo minder gevoelig zijn voor schommelingen op de markt.

Toch liep de rekening voor kerosine op met ruim 300 miljoen euro. Daarom kijkt het bedrijf naar andere mogelijkheden om het brandstofverbruik terug te dringen. Zo blijft Air France-KLM zijn vloot verjongen met zuinigere vliegtuigen. Ook investeert het in toekomstige vervanging van vliegverkeer over korte afstanden door treinverkeer.

KLM werkt al samen met de Nederlandse Spoorwegen in HiSpeed, waarin het een belang heeft van 10 procent. In Frankrijk zet Air France hogesnelheidstreinen in tussen Parijs en andere grote steden. Als er voldoende spoor ligt en er voldoende treinen beschikbaar zijn, kan die dienst worden uitgebreid richting bijvoorbeeld Duitsland.

Topman Jean-Cyril Spinetta is er van overtuigd dat Air France-KLM in een goede positie is om sterker uit de huidige malaise in luchtvaartland te komen. Het heeft een relatief jonge vloot, en profiteert bovendien als grootste maatschappij ter wereld wat omzet betreft van aanzienlijke schaalvoordelen. Ook biedt de voortgaande integratie tussen Air France en KLM nog steeds ruimte voor kostenbesparingen.

De stijgende olieprijs vraagt volgens Spinetta om een grondige herstructurering van de gehele luchtvaartsector, waarbij prijsvechters en bedrijven met verouderde vloten de hardste klappen moeten verwachten “Een paar jaar geleden keken we niet eens naar de brandstofrekening. Die maakte 5 procent uit van onze totale kosten.” De recente prijsexplosie heeft daar verandering in gebracht. Op sommige intercontinentale vluchten is het brandstofverbruik inmiddels goed voor de helft van de kosten.

Haitske van de Linde

(Bron: ANP)

Gepost op 23 mei 2008 : 07:40
Permalink | Reacties (1)

Uit onderzoek van Grant Thornton blijkt dat het merendeel van de ondernemers in het mkb maatschappelijk verantwoord bezig is. En dat doen ze ondanks een gebrek aan geld, ervaring en de druk van aandeelhouders. Ondernemingen kiezen vooral voor een praktische invulling gericht op het versterken van hun positie. Volgens Financieel-Management.nl is de vooruitgang die uitgerekend de niet-beursgenoteerde ondernemingen boeken op het gebied van mvo opmerkelijk en positief.

Een kleine kanttekening: bij een groot deel van de Nederlandse ondernemingen lijkt dit verantwoorde bewustzijn vooral gedreven door kostenbewustzijn. Bijna tweederde van de ondernemers geeft aan dat de kosten de belangrijkste drijfveer is om de ethische standaard van de onderneming op te krikken.

Gepost op 14 mei 2008 : 07:25
Permalink | Reacties (0)

Die verpakkingsbelasting die sinds 1 mei uw kassabon siert, daar is natuurlijk niets groens aan. De prikkel die van een verhoging van 1% uitgaat is daarvoor te gering. De industrie kan die 'centen' gewoon doorberekenen aan de klant, zonder bang te hoeven zijn daar meteen voor afgestraft te worden. En aangezien er weinig tot geen onverpakte alternatieven zijn, kunnen consumenten ook niet 'met de voeten stemmen'. Milieutechnisch vallen hiervan dus geen wonderen te verwachten.

Als ik dat kan bedenken, dan is die gedachte vast ook in Den Haag voorbij gekomen... Of zaten ze daar met hun hoofd geheel ergens anders? Bij de lekkende begroting van Minister Bos misschien?

Dankzij de spendingsdrift of boekhoudkundige blunders van met name zijn eigen partijgenoten had Bos in zijn eerste termijn al grote problemen. De oplossing voor dit jaar? Geen manhaftig verdedigde Bos-norm, maar "gooi de btw maar omhoog" , "autorijden is nog niet duur genoeg" en "verpakkingsbelasting, doe maar".

De overheid krijgt dit jaar 240 miljoen euro aan verpakkingsbelasting binnen. Volgend jaar stijgt dat bedrag naar 365 miljoen. Van de opbrengsten vloeit 125 miljoen euro direct naar de schatkist. De rest van het geld besteedt het Rijk aan recycling en vuilinzameling.

Dat de verpakkingsbelasting om de hoeveelheid afval te verkleinen überhaupt geen effectief instrument is geeft het kabinet zelf al toe. Immers, uit het doorberekenen van de opbrengst van deze nieuwe belasting op basis van de huidige hoeveelheid verpakkingen spreekt nou niet direct het vertrouwen dat deze belasting het gedrag van industrie en/of consument zal veranderen.

Er is dus niks groens aan deze zoveelste belastingmaatregel, het enige wat hiervan gaat groeien en bloeien is de staatskas. Dat hoeft niet heel erg te zijn, maar als in 2009 de 7 magere jaren van Balkenende erop zitten, is het zo langzamerhand wel de hoogste tijd voor supersuikerzoet.

Haitske van de Linde

PS: Aan de andere kant ziet de Hollandse nijverheid meteen weer kansen.

Gepost op 6 mei 2008 : 07:08
Permalink | Reacties (4)

Op youtube vond ik een erg mooi filmpje waarin de sustainable duurzame danceclub in Rotterdam zich presenteert. Duurzaam dansen wordt het ding van de toekomst, blijkbaar... In ieder geval ziet het er gelikt uit. Misschien dat ze in 2008 wel slagen, waar dat in 2006 niet lukte...

Het filmpje wordt overigens gesponsord door Toyota. (En, oh... Is dat niet een 020-tram aan het einde?)

Gepost op 28 april 2008 : 07:09
Permalink | Reacties (0)

Volgens Jan Heiremans, Country Manager van StepStone België, zouden speciale regelingen op het vlak van de werk/prive balans doorslaggevend kunnen zijn voor sollicitanten om voor een baan te kiezen of niet.

Uit onderzoek van StepStone bleek dat slechts een schamele tweeëndertig procent van de Nederlandse bedrijven haar werknemers met kinderen helpt bij het vinden van een evenwicht tussen hun werk en hun gezin. De helft van de Nederlandse werknemers met gezin geeft aan dat ze helemaal geen speciale voordelen krijgen van hun werkgever. En natuurlijk wordt ook even gemeld wat een werkgever dan zou kunnen doen om haar werknemers tegemoet te komen. Een flexibel werkrooster is volgens de ondervraagde ouders de beste oplossing. Ook de mogelijkheid om thuis te werken en extra verlofdagen zouden positief kunnen bijdragen.

Ik kan me dat levendig voorstellen. Sterker nog, ik hoop ooit zelf zo'n ouder te zijn. Maar, ik hoop 1 ding heel vurig: dat het echt wordt zoals Heiremans in het intro zegt. Dat flexibiliteit, kinderopvang en balans iets is en blijft waarmee een goede werkgever zich onderscheidt van een slechte. En dat er niet iemand in, pak 'm beet, Den Haag op het briljante idee komt om dit in een regeltje te gieten en zo weer een gedeelte van onze zelfredzaamheid, vrijheid en eigen verantwoordelijkheid in een hoek te drijven en weg te drukken....

Haitske van de Linde

Gepost op 25 april 2008 : 06:59
Permalink | Reacties (2)

Vrouwen werken massaal mee en voor de vrouwen die nog niet werken is kinderopvang geen belemmering, maar het vinden van een passende baan. Daarnaast zijn het vooral de hoogopgeleide vrouwen die de 'grote' deeltijdbanen invullen.

In 2007 had meer dan de helft van de vrouwen met minderjarige kinderen een deeltijdbaan. Zo blijkt uit de recent gepubliceerde cijfers van het CBS. Er was vooral een stijging van het aantal moeders met een grote deeltijdbaan. Het aandeel werkende moeders met een baan van 20-27 uur per week en van 28-34 uur per week nam in 2007 met ongeveer 2 procentpunt toe. Dit zijn dan vooral de hoogopgeleide moeders, want volgens het CBS zijn zij het die deze zogenaamde 'grote' banen vervullen: in 2007 hadden bijna twee van de vijf hoogopgeleide moeders een baan van 28 uur per week of meer. Volgens het CBS is dat ruim twee keer zoveel als bij laagopgeleide moeders, waarbij meer dan de helft niet tot de werkzame beroepsbevolking behoort. Middelbaar opgeleide moeders hadden vaker dan gemiddeld een iets kleinere deeltijdbaan van 12-19 uur per week.

Ook blijkt dat kinderopvang moeders zelden belemmert om (meer) te werken, maar het ontbreken van geschikte deeltijdbanen is het probleem. Een op de vijf moeders die niet werkt of een deeltijdbaan heeft, wil wel meer werken maar geeft als belangrijkste reden aan dat zij nog geen baan van de gewenste omvang heeft kunnen vinden. Dit aandeel lag in 2007 op 30 procent. Voor bijna 10 procent van de moeders is een tekort aan kinderopvang overigens wel een belemmering om meer te werken. De hoge kosten van de opvang worden dan het vaakst genoemd als probleem.

Kortom, 50% werkt al, 30% wil wel, maar vindt geen passende baan en 10% wil wel, maar kan de opvang niet betalen. Blijft er nog 10% over die niet wil werken. Vrouwen draaien volop mee in de arbeidseconomie.

Maar de grap is natuurlijk wel dat we wederom blijven kijken naar moeders... Hoe zit het met de vaders in deze? En de kinderloze mannen en vrouwen? Dat ga ik eens navragen...

Haitske van de Linde

Gepost op 23 april 2008 : 09:30
Permalink | Reacties (1)

De laatste jaren is MVO in alle soorten en maten het codewoord binnen eigenlijk alle organisaties. De een noemt het sustainable, de ander heeft het over duurzaam en weer een derde startte met klimaatcampagnes. People, Planet, Profit, de drie PPPijlers onder elk noemenswaardig MVO initiatief, verwerden tot een mantra wat iedere manager en zelfs CEO uit zijn hoofd kon opdreunen.

Maar, times are a-changing. De olieprijs blijft maar stijgen en de dollar dalen. De gestegen voedselprijzen zorgen voor rellen in de meest kwetsbare regio's van onze planeet.

En de crisis is nog lang niet voorbij. De gedwongen huizenverkopen in de VS zijn nog lang niet op hun hoogtepunt. Wie had ooit gedacht dat een gerenommeerde bank 80% verlies zou noteren? Of, sterker nog, dat Bernanke het gevreesde R woord in de mond zou nemen.

Als kers op de taart komt het IMF even melden dat 28% van de Nederlandse huizenprijzen op speculatie gebaseerd zijn. Wij wonen in luchtkastelen, zo is de boodschap.

Maar, als dat waar is, zijn onze huizenprijzen dan het enige wat aan 'inflatie' onderhevig is geweest of geldt dat ook voor onze andere prioriteiten? Kun je je zorgen blijven maken over kolf- danwel gebedsruimtes als de economische tegenwind toeneemt? Waar blijven de spaarlampen op de corporate agenda als de aandelenpakketten nog maar de helft waard blijken? Is een werkgroep over biologisch-dynamisch kantinevoedsel echt wat je bedrijf nodig heeft, als de rest van de wereld zelfs geen rijst meer kan betalen? Wie gaat er 'werknemertje knuffelen' als de winsten verdampen?

Kortom, is MVO een luxeprobleem dat van de agenda zal verdwijnen als de economie onderuit gaat? Laat ik het zo zeggen; ik zou in ieder geval niet graag in de schoenen staan van een sustainability, duurzaamheids of MVO manager.

Gepost op 16 april 2008 : 08:31
Permalink | Reacties (6)

Het vervoermiddel en de reisduur beïnvloeden het ziekteverzuim van werknemers. Dit blijkt uit een onderzoek door de bedrijfsarts van Fortis: Paul Koenders.

Zijn hoofdconclusie: hoe kleiner de woon-werkafstand, hoe minder ziekteverzuim. En over het vervoermiddel: wie wandelend of fietsend naar het werk komt, is gemiddeld minder ziek dan mensen die met het openbaar vervoer reizen. Naarmate de reistijd langer is, stijgt zowel het verzuimpercentage als het gemiddeld aantal verzuimmeldingen. Het verzuim van medewerkers die meer dan een uur kwijt zijn om op het werk te komen, ligt na correctie voor leeftijd, geslacht en opleidingsniveau 0,8 procentpunt hoger dan van medewerkers die binnen een half uur op het werk zijn.

Volgens het onderzoek ligt de beste verklaring in een combinatie van vervoermiddel en reisduur. Het verzuimpercentage ligt het hoogst bij OV-reizigers die meer dan een uur moeten reizen (3,8 procent) en bij fietsers die langer dan een half uur onderweg zijn (3,7 procent). Bij autorijders heeft de lengte van de reistijd geen enkele invloed op het verzuim, dat cijfer bleef stabiel (2,9 procent). Verder bleek, zoals al eerder genoemd, dat mensen die naar hun werk kunnen lopen het minst vaak ziek zijn (2,2 procent) gevolgd door fietsers (2,6 procent). Mensen die met de auto (2,9 procent) en met het openbaar vervoer (3,4 procent) reizen, verzuimen meer.

Waar zou dit door te verklaren kunnen zijn? Is het zo dat als je in dezelfde stad woont als je werkt dat er dan sprake is van een hogere sociale controle en grotere sociale verbondenheid. Letterlijk 'minder ver van je bed'? Of is het puur en alleen een tijdskwestie? Je kunt in ieder geval niet zeggen dat mensen echt ziek worden van langer woon-werk verkeer. Immers, dan zou dat ook bij automobilisten het geval moeten zijn. En daar is geen beïnvloeding merkbaar.

Haitske van de Linde

Gepost op 14 april 2008 : 07:13
Permalink | Reacties (5)

Teams waar mensen van verschillende leeftijd, opleiding, sekse en culturele achtergronden samenwerken, zijn sterkere teams. En, bijkomend voordeel: werknemers willen ook graag in een gemixt team werken.

Dit zijn uitkomsten van het onderzoek van uitzendbureau Randstad. Algemeen directeur Jan Vermeulen: "Teams waar mensen van verschillende leeftijd, opleiding, sekse en culturele achtergronden samenwerken, zijn sterkere teams. Zij bekijken de problemen als vanzelf vanuit verschillende invalshoeken en komen daardoor dikwijls tot beter overdachte oplossingen. Organisaties die investeren in een goed diversiteitsbeleid zijn naar mijn idee bezig hun operatie sterker en veelzijdiger te maken."

Verder kwam uit dit onderzoek naar voren dat ongeveer de helft van de Nederlandse werknemers het belangrijk vindt dat de werkgever zorgt voor een goede spreiding van leeftijd en opleidingsniveau van medewerkers.

Werknemers denken ook dat collega's van jongere, middelbare en oudere leeftijd elk hun specifieke kwaliteiten hebben.

Jongeren: ambitieus, flexibel en creatief
Middelbare leeftijd: initiatiefrijk, snel, gemotiveerd en productief
Ouderen: verantwoordelijkheidsgevoel en goede sociale vaardigheden

Die ouderen moeten bedrijven trouwens vooral niet afschrijven. Zes op de tien werknemers vindt hen namelijk onmisbaar voor de groei van jongeren. Een uitslag die aansluit bij wat MT al eerder schreef: "bejaarden zijn broodnodig!"

Die ouderen zijn volgens dit onderzoek trouwens niet onverdeeld enthousiast over de jonkies: jongeren staan niet genoeg open voor kennisoverdracht, nemen geen initiatief en stellen te weinig vragen. Deze kritiek zie je niet terug als de blaag de baas is...
Omgekeerd zijn de oudjes zelf ook niet perfect, zo stellen de jongeren in dit onderzoek: ze nemen te weinig van jongeren aan en kunnen de technologische ontwikkelingen niet bijhouden. Dat laatste punt onderkennen de ouderen overigens zelf ook.

Ik heb de discussie al eerder proberen te openen, maar doe gewoon opnieuw een poging.

Hebben diversiteit en MVO met elkaar te maken?
Doet u eraan? Zo ja, waar zien we het bij uw bedrijf in terug?
Moet u er ook zaken voor laten?

En de kernvraag: werkt het?

Ik kijk uit naar jullie reacties!

Gepost op 11 april 2008 : 07:28
Permalink | Reacties (0)